در بين بحث هائي كه بين برادران اهل سنت با دوستان شيعه صورت مي گيرد،بعضا شاهد هستيم كه اهل سنت،مسئلهء شفاعت خواستن از غير خدا را،ولو اينكه آن شخص،پيامبر هم باشد،عين شرك مي پندارند.

عجالتا چند آيه از قرآن را در اينجا ذكر مي كنم كه در آن،مسئلهء شفاعت توسط پيامبران ذكر شده است و به هيچ وجه هم شرك و گناه به حساب نمي آيد.ان شاء الله در آيندهء نزديك به صورت مفصل تر به اين موضوع خواهم پرداخت:

1)     (آيهء 97 و 98 سوره يوسف ):فرزندان حضرت يعقوب(ع) كه از كرده هاي خود پشيمان مي گردند رو به پدر كرده مي گويند:‹قالوا يا ابانا استغفر لنا ذنوبنا انا كنا خاطئين ›(پدر جان از خداوند دربارهء ما طلب آمرزش نما،ما گروه خطاكار بوديم)حضرت يعقوب نيز به درخواست آنان جواب مثبت مي دهد و مي گويد: ‹قال سوف استغفر لكم ربي انه هوالغفور الرحيم›(به همين زودي از پروردگارم براي شما طلب مغفرت مي كنم او بخشنده و رحيم است)

2)     (آيهء64 سوره نساء ):‹... و لو انهم اذ ظلموا انفسهم جاؤوك فاستغفروالله واستغفر لهم الرسول لوجدواالله توابا رحيما› (اگر آنان هرگاه به خويش ستم كرده بودند حضور تو (اي پيامبر) مي آمدند و از خداوند طلب آمرزش مي كردند و پيامبر نيز در بارهء آنها درخواست آمرزش مي نمود،خدا را توبه پذير و رحيم مي يافتند )

3)     (آيهء 5 سوره منافقون ):‹و اذا قيل لهم تعالوا يستغفر لكم رسول الله لووا رؤسهم و رايتهم يصدون و هم مستكبرون› ( و هرگاه به آنان گويند بيائيد تا رسول خدا براي شما از حق آمرزش بخواهد سر بپيچند و بنگري كه با تكبر و نخوت روي مي گردانند)